Brian van Nunen (1976), woont en werkt in Utrecht, schrijft poëzie sinds 2003, schildert en fotografeert sinds 2013

Introductie :

Gedurende het proces van mijn transitie van vrouw naar man heb ik mijn eigen stem gevonden. Ik druk me uit in de kunst die ik maak. Dat is voor mij een hele fijne manier om dat wat zo ingrijpend en gecompliceerd is te vereenvoudigen en te bevatten. Ik hoop dat ik met mijn werk anderen kan inspireren of aanzetten tot nadenken over de essentie van het leven, over identiteit en wie je bent.

Beschrijving werk : Black. And than it wasn’t.

Ik wilde dit schilderij uitwerken vanuit zwart. Toen ik eenmaal de eerste laag had aangebracht kwamen er kleuren overheen. Daar kwamen nog meer kleuren overheen. Het zwart werd wit. En toonde de contouren van een hoofd. Met meerdere gezichten. Met een oog open aan de ene kant en een blinddoek aan de andere kant.

Visie op Celebrating Sexual and Gender Diversity:

Het kunnen zijn wie je bent is een thema wat mij persoonlijk raakt. Ik ben streng gelovig opgevoed in een omgeving waar ik geen eigen wil of mening mocht hebben. De indoctrinatie vanuit de gemeenschap zorgde ervoor dat ik mezelf onzichtbaar heb moeten maken. Niet kunnen praten over mijn diepgewortelde gevoelens van anders zijn zorgde voor onderdrukking. Mijn hele leven ben ik depressief geweest en hoewel de wens om er niet meer te zijn elke dag aanwezig was heb ik toch de kracht gehad om te kunnen blijven. Nu ik leef als man na mijn transitie wil ik nooit meer onderdrukken. Ik wil zien wat er is, wie ik ben, hoe ik me van mijzelf vervreemd en hoe ik kan en mag leren dat dit nu anders kan. Ik ben blij dat we in Nederland de vrijheid hebben om onze diversiteit te mogen vieren. En daar draag ik graag aan bij.

Hoe past het werk binnen het thema:

In het werk staat het thema identiteit centraal. Wie ben ik? Hoeveel gezichten heb ik? Draag ik maskers? Welke genderidentiteit heb ik? Zie ik of ben ik blind? Mijn schedel verschuift en wordt opgetild, zo kunnen gedachten ontsnappen, ruimte krijgen of zijn het slierten gif van een valse identiteit die langzaam verdwijnen? Steek ik mijn tong uit protest uit of om het leven te proeven? Ik hoop het laatste!

Klik de link voor meer kunst van Brian van Nunen Art | icu | lation

 

Kunst Brian

Foto Brian 2